Formal Procedures in Rural Development Planning: a Comparison of Selected Methods

Abstrakt

Celem artykułu jest porównanie i omówienie wyników alokacyjnych dwóch formalnych metod podziału: modelu programowania liniowego oraz metod bankructwa zastosowanych do alokacji budżetu na przykładzie Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w Polsce 2007-2013. W celu porównania rezultatów alokacyjnych omawianych metod wykorzystano indeks Giniego oraz krzywe Lorentza. Wyniki wskazują na pewne podobieństwa między alokacją wykonywaną za pomocą modelu programowania liniowego a metodą bankructwa CEL. Efektem obu procedur jest koncentracja alokacji na ograniczonej liczbie działań zapewniających im wysokie finansowanie. Alokacja w wyniku zastosowania CEA jest najbardziej podobna do rzeczywistej alokacji MRiRW. W obu przypadkach finansowanie jest rozłożone na wszystkie programy, ze szczególnym naciskiem na zaspokojenie programów z niższymi roszczeniami. Wyniki pokazują, że za pomocą formalnych metod decydenci mogą wybierać, czy chcą ustalać bardziej rozproszone, czy bardziej skoncentrowane budżety.